Oogsttijd!

2-6-2009

Vandaag was het de beurt aan de radijsjes. Witte en rode, zoals het liedje over Keesje de Jordaan verhaalt. Groep OB3 zingt het uit volle borst (net als overigens 'Sjonnie sing een lllliedje foor meijn alllleejn' in het bijpassende zwaar Jordanese accent dat geen van hen van nature bezit). En na een rondgang langs wat er allemaal bijna oogstklaar is in de tuin - zoals de bieslook (iedereen even proeven) en de peultjes, de rode bieten die op springen staan en de ijsbergsla die eetklaar is - mag iedereen uit alle macht een eigen knuist vol radijsjes trekken. De aarde eraf wassen in de wasbak buiten en dan begint boven in de klas het Grote Snijden. Met toewijding en precisie worden de rode en witte vruchtjes met hun loof in kleine schijven gesneden. Terwijl een ander groepje kleuters de aardappels van hun schil ontdoet.
Stampot is het doel, radijsjesstamppot. En ja, de vijf- en zesjarigen snijden met mesjes en dat gaat allemaal heel consciëntieus. Het groenafval wordt verzameld voor de composthoop, net als het fruitafval van het dagelijkse pauzehapje. Want waste = food, leren deze kleuters al vroeg, geheel in de leer van cradle-to-cradle.
En natuurlijk vindt niet elk kind de stamppot lekker. Sommigen willen hem zelfs onder geen beding proeven (onder wie mijn eigen dochter...). Maar op een heel natuurlijke manier leren kleuters zo waar hun eten vandaan komt en dat er werk verzet moet worden als je wilt eten. Dergelijk respect voor de natuur en voedsel is een les waar ze de rest van hun leven iets aan hebben. Oók middenin de stad.