Couturekoffietsunami II: Dutch Barista Championship '10

8-3-2010

We schreven hieronder al hoezeer couturekoffie tegen de Nederlandse dijken slaat. Dit bleek ook weer deze week tijdens de Dutch Barista Championship 2010, waar een barista werd gesignaleerd die zich niet beperkte tot de gebruikelijke espressomachine, maar ook met een vacuümpot, de Cona, werkte.
Een andere barista verwerkte in zijn signaturekoffie gerookte sojaolie. En weer een andere serveerde lauwwarme koffie met artisjoksap en puree. Ook vermeldenswaard is de barista die als haar signaturekoffie een hartige koffiesoep van wortel en witte druif met Nicaraguaanse Badillakoffie presenteerde. Gezet met een cafetière en à la crème geserveerd.
Niet dat we deze couturevarianten nu snel op de Nederlandse drankenkaart zullen tegenkomen, maar afgeleiden hiervan zeker wel. En dan vooreerst vooral in cocktailbars. Afgezien van de koffie die nu al steeds vaker in restaurants door het hoofdgerecht gaat. En met hetzelfde gemak ernaast wordt geserveerd (in plaats van wijn).
Tweevoudig NL baristakampioen Jeroen Veldkamp somde de trends van de eerste dag als volgt op: koffiespecials met groenten, zetmethode Cona en koffie uit Midden-Amerika.
WORDT VERVOLGD!
De derde voorronde wordt gehouden op 15 maart aanstaande. De finale van de Dutch Barista Championship is op 10 mei.
(foto: de Cona vacuümpot)
  

Couturekoffietsunami

2-3-2010

Ergens in 2003 werd er opeens geschreven over golven in koffie. Een soort Oei-ik-groei-theorie, maar dan voor koffieontwikkelingen. Het zou zijn begonnen met een artikel van ene Trish Skeie in The Roasters Guild's Flamekeeper Magazine. Volgens deze in koffieparadijs Seatle brouwende barista stamt de eerste koffiegolf van na WOII. In Amerika was de bittere warme drank toen een instant hit, vooral vanwege zijn stimulerende kwaliteiten.
In de late jaren zestig volgde de tweede golf. Bedrijven als Starbucks gingen verschillende malingen specialty coffees verkopen. Bovendien werd koffiedrinken iets dat je ook buitenshuis kon doen. Zelfs onderweg in speciale meeneembekers, waarvoor in Amerikaanse auto's al snel sophisticated houdertjes werden ontwikkeld. In die jaren kwam in Amerika al de espresso op. Bij ons duurde dat ietsje langer, maar ergens in de jaren zeventig begonnen ook wij mondjesmaat aan de snelle Italiaan.
Pas in de jaren nul van deze eeuw volgde de derde golf die vooral wordt gemarkeerd door de opkomst van het beroep 'barista' - nu het equivalent van 'koffiezetter', maar officieel gewoon 'barpersoon' op z'n Italiaans. Een naam die de lange tijd totale overgave aan de Italiaanse koffiekunst benadrukt. De barista ontwikkelde zich in razendsnel tempo van latte artiest - latte art is het met opgeschuimde melk figuurtjes tekenen op de koffie - tot een koffiebonenkenner en roosteraar. Zoals gepionierd door specialty coffeezaken als de nu wereldwijd aanbeden Amerikaanse Stumptown en Blue Bottle. Hen gaat het vooral om de smaak. En om die reden worden koffiebonen van door hen zelf bezochte en geselecteerde plantages gehaald en wordt elke boon op zijn eigen manier terplekke in de zaak ge(micro)roosterd om de unieke smaak en karakteristieken het best naar boven te halen. Vanzelfsprekend enkel pure, zuivere smaken. Waarmee ook weer koffiezetmethodes als de filterpot werden geherintroduceerd, omdat een filtermethode nu eenmaal de gemalen bonen de tijd geeft hun smaak af te geven aan het water. Zo zou je zelfs, net als bij wijn, de plantage in het kopje kunnen proeven. Nou ja, de geoefende barista dan. Die steeds meer gaat lijken - ook qua uiterlijk - op een deejay die zijn publiek opzweept tot ongekende hoogtes - waar overigens de smakelijkste bonen groeien. Zij ondernemen pelgrimages naar 'opkomende' koffielanden als Kenia en Ethiopië, waar volgens de koffieoverlevering de nu zo trendy hete drank juist ooit is ontstaan. Echte filterkoffielanden, trouwens, vanwege de zachtere smaak van de bonen. Daar houden de baristi cupping (proef) sessies met de plantagehouders. En de door hen ingekochte bonen worden de hele wereld overgevaren naar discipelen die er een lieve duit voor neertellen. De derde golf zou je dus ook een moderne terugkeer tot de koffiewortels kunnen noemen. Iets wat vervolgens ook in andere foodtrends de usance werd.
En dan is er nu de vierde golf, geheel veroorzaakt door één enkele nieuwe machine. Opvallend genoeg weer een espressomaker, terwijl hordes baristi nu juist net zwoeren bij aeropress, filter en andere slow en vooral espressoloze methodes. Het voordeel van de Slayer, want om deze militant genoemde handgemaakte espressomachine gaat het, is dat de barista hiermee niet alleen temperatuur, maling en doorlooptijd van het water kan beïnvloeden, maar ook de mate van druk waaronder de koffie wordt geëxtraheerd, bijvoorbeeld. En dat zou een rondere smaak, een andere viscositeit en zuurtegraad tot gevolg hebben. Oftewel: een nog grotere couturizing van het toch al behoorlijk maatwerk kopje espressogebaseerde koffie.
Of wij leken dat nog proeven, is de vraag. Hoewel, wij zijn al aardig op weg om net als de baristi serieuze koffieconnoisseurs te worden.
(foto: The Slayer die in zijn eentje de vierde koffiegolf veroorzaakt)
  

Europese dag van de mozzarella DOP

24-2-2010

DOP staat voor Denominazione Origine Protetta. Zeg maar de Italiaanse variant op de Franse AOC die afkomst en productiemethoden van ingrediënten controleert en garandeert. En dat is hard nodig met Italië’s belangrijkste exportproduct. De Zuid-Italiaanse specialiteit uit de regio Campania wordt namelijk idealiter van buffelmelk gemaakt, maar er zijn helaas nogal wat als buffelkaasjes uitgedoste rundervervalsingen in omloop. En dat schaadt niet alleen de Italiaanse economie, maar ook diens reputatie. Voor een echte Italiaan nog veel onvergeeflijker. Voor hem is een ambachtelijk product dat door vele liefdevolle en deskundige handen is gegaan bijna even waardevol als een couturejapon. Niets mooiers dan in een Italiaans dorp de uitbundige viering van de dag van de lupiniboon, pancetta of mozzarella mee te maken.
Meer zelfs nog dan in Frankrijk is in Italië het produceren van dagelijkse voedingsmiddelen namelijk een met eer en trots overgoten mengsel van ambacht, kennis, liefde, aandacht en kwaliteit. En bovenal een traditionele familieaangelegenheid, waarbij elke familie zijn eigen recept koestert. Nergens in Europa zijn nog zoveel familiebedrijven in de voedselproductie actief. En voor dergelijke familiewaarden is mozzarella misschien wel het belangrijkste Italiaanse visitekaartje. Maar niet alleen mozzarella; zo'n beetje alle Italiaanse basisproducten hebben tegenwoordig DOP achter hun naam staan. Om de beste kwaliteit, ambacht, grondstoffen en herkomst te garanderen en goedkope prêt-à-porternep ver buiten de deur te houden. Couture in food - in Italië heel gewoon.
Mozzarella di bufala Campana DOP is onder meer te koop bij het Santpoortse L’Amuse dat deze week een filiaal in Amsterdam opende aan de Stadionweg 147, www.lamuse.nl.
(foto: mozzarella di bufala Campana DOP met gegrilde aubergine in het Hilton, Amsterdam)
  

R.I.P. Moleculaire keuken

15-2-2010

Het begon zo'n beetje begin jaren negentig. Wie de uitvinder van de moleculaire keuken precies is, daarover wordt tot op de dag van vandaag getwitst. Was het in 1994 de Spaanse 'godfather of foam', 'the mad Catalonian scientist' driesterrenmeesterkok Ferran Adrià? Die overigens zelf al snel liever niet meer sprak over 'moleculair koken'? Of was het toch scheikundige Hervé This, auteur van het standaardwerk Molecular Gastronomy?
Een van de very early adopters (of is hij nu beledigd?) was in ieder geval Heston Blumenthal, wiens sci-fi driesterrenrestaurant The Fat Duck in het Engelse Bray net als El Bulli een bedevaartsoord werd voor globale moleculi's. Van Blumenthal naar Bloemendaal is slechts een moleculair kleine stap. Daar wijdt in 't Brouwerskolkje de Israëlisch-Hollandse sterrenkok Moshik Roth zijn leven aan het in eigen scheikundelab ontwikkelen van telkens weer nieuwe kooktechnieken en -apparaten. Net als bij Roths grote voorbeeld zijn bij hem de verschillende moleculaire structuren van ingrediënten vaak een uitgangspunt. En zo nodig wordt het hele medicijnkastje leeggetrokken op zoek naar bruikbare bestanddelen om die structuren te ont- of juist verbinden. Hetgeen overigens leidde tot heftige gezondheidsprotesten tegen de moleculaire keukenpraktijken.
Blumenthal werd vooral beroemd om zijn snail porridge (slakkenpap). Ook ontwikkelde hij een techniek voor het maken van dé ideale aardappelpuree. Roth, die het tegenwoordig liever heeft over de 'innovatieve keuken', bedacht onder meer thé du terroir. En Ferran zelf gaf de wereld - naast een heleboel nieuwe kooktermen - foams, gels, sferificaties, poeders, stof en andere oneigenlijke gastrovormen waarmee hij legendarische, zogenaamde gedeconstrueerde gerechten maakte als warm ijs. Dit is wat Adrià er zelf over schreef in één van zijn boeken: 'Taking a dish that is well known and transforming all its ingredients, or part of them; then modifying the dish's texture, form and/or its temperature. Deconstructed, such a dish will preserve its essence... but its appearance will be radically different from the original's.'
Maar bijna twintig jaar later frituurt zelfs de snackbar op de hoek zijn kroketten koud in stikstof, heeft elke béétje thuiskok een Roner, Gastrovac, destillatiekolom en sous-vide-apparaat op het aanrecht. Gooit hij (moleculi's zijn opvallend vaak van het mannelijk geslacht) Texturas, een reeks door Adrià ontwikkelde moleculaire poeders, door zijn stamppot. En bestaat er een moleculair scheikundesetje voor thuis. Het is mooi geweest.
(foto: Ferran on tour, hotel Krasnapolsky, april 2009)
  

Nieuw: de ongezondheidscultus?

5-2-2010

Toeval of niet? Tegelijk met onderzoeken en campagnes om het vetgehalte in melk te reduceren, verschijnen verschillende boeken waarin dierlijk vet (en dus geen chemisch gemanipuleerd transvet) wordt vrijgepleit van elke ongezondheidszone. Campaignen popster Paul McCartney en dierenparlementariër Marianne Thieme voor een vleesvrije maandag, doet landbouwminister Verburg dat af als symboolpolitiek. Is zout het nieuwste slachtoffer van overheidscampagnes, duikt wild geraapt zeezout op in chocola, koffie, cocktails en ijs. Ondergaat elke etenswaar een frituurbehandeling, zet de EU mogelijk acrylamide (dat bij frituren kan vrijkomen) op de lijst met 'Substances of Very High Concern’. En terwijl Dr. Frank zijn Telegraaf-lezers alle koolhydraten (en dus brood) laat afzweren en in plaats daarvan laat zwelgen in eiwitten, pleit een van zijn tegenstanders in Het Parool juist voor het tegenovergestelde.
Food is politiek. Zoveel is duidelijk. Michael Pollan zei het ook al. En in zo'n tijd is het weliswaar opvallend, maar niet echt verwonderlijk dat juist de foodavantgarde zijn eigen controversiële weg zoekt. Het gezonde verstand, waarvan het gezonde lichaam een uitvloeisel is, vormt een betere leidraad dan commerciële (overheids)belangen. Zo redeneren zij.
En dus openen vrijwel dagelijks nieuwe vleesrestaurants hun deuren, waar de topchefs de longhaas, huisgemaakte varkensworstjes en procureurs bakken in roomboter en nazouten met grove korrels zeezout. En truffelbitterballen, varkenszwoerden en rijstballetjes frituren. Om tenslotte caramels met bacon en/of zeezout te serveren. Maar dan wel uitsluitend ambachtelijk, liefdevol en kleinschalig gevoederd, geproduceerd en gecontroleerd. En zonder kunstmatige toevoegingen, raffinages en andere manipulaties. En met mate (dus niet dagelijks) geconsumeerd. Da's gezonder voor mens én dier. Aldus de niet zo héél ongezond klinkende redenering.
(foto: Hell's kitchen volgens gezondheidsrakkers: vlees met aardappels en 'vette' jus bij restaurant Elmar, Amsterdam)
  

Ecochic fashion follows food

21-1-2010

Food=fashion roept Talkin' Food® al jaren. En tegelijk (zie What (not) to eat 2010): fashion follows food. In navolging van wat er in food gebeurt, staan namelijk ook steeds meer fashion- & designproducenten op die nadenken over waar hun grondstoffen vandaan komen, of die wel ecologisch verantwoord, fair, duurzaam en dus zo lokaal mogelijk worden geproduceerd en of de productie ervan niet de biodiversiteit aantast.
Het tweedaagse event EcoChic, georganiseerd door het Hongkongse Green2greener in het Zwitserse Genève, kent naast seminars en workshops een ecofashionshow, waar zo'n beetje alle opkomende modenamen uit de hele wereld een uniek ecostuk showen. Van de Libanees Ziad Ghanem tot protégé van Michelle Obama, de Thai Thakoon Panichgul. Maar ook arrivée's als Diane von Fürstenberg doen mee aan het hipwassen van het nog altijd behoorlijk geitenwollensokkenimago van ecofashion.
Voorwaarde voor deelname waren naast een beperkt kleurenpalet van zwart, rood en wit/crème, het gebruik van uitsluitend natuurlijke (grond)stoffen, gemaakt op de meest duurzaam mogelijke manier.
Na de show zijn de unieke ecostukken in het Palais des Nations van de VN t/m 4 februari 2010 te zien (toegang gratis)
www.ecochicfashions.com/geneva
(foto: Anggy Haif uit Kameroen showt deze ecoburka)
  

Duits brood aan de nederhorizon!

15-1-2010

Natuurlijk kende ons land al her en der Duitse bakkers, zoals Bäckerei Derks in Nijmegen. Maar met de komst van de Berlijnse Sabine Mulder naar de wijk de Wijert ten zuiden van Groningen-stad is een nieuwe belangrijke stap gezet in de terechte verovering van de Nederlandse markt door het typisch Duitse zompige, lichtzure en grijze zuurdesembrood met knapperige korst. De bakkerij annex Konditorei verkoopt overigens ook Kaiserbrötchen, Kirschplunder, Streuselschnecke, Langenstange en Schwarzwalder Schnitte die terplekke kunnen worden geproefd. De grondstoffen hiervoor worden een paar keer per week aangevoerd vanuit Berlijn, zo schreef de Groninger Internet Courant.
De Berliner Bakshop is ook al zo Duits zeven dagen per week vanaf zeven uur 's morgens open (zondag iets later).
Berliner Bakshop, Van Lenneplaan 15, De Wijert, Groningen.
(foto: Hopelijk verkoopt de Berliner Bakshop ook Bretzels, zoals deze uit Waldfischbach, Der Pfalz)
  

What's new @ Horecava 2010?

13-1-2010

Niet alleen werd de allereerste theeautomaat met losse thee, Leaftender, terecht beloond met de Innovatieprijs. En kwam microgroentenspecialist Koppert Cress met zijn nieuwste aanwas: verse jasmijnbloemetjes die overweldigend naar jasmijnthee ruiken (en smaken). Ook zetten de thee-exposanten de meest innovatieve volgende stap: die van de food pairings. In plaats van een gerecht te combineren met het gebruikelijke glaasje wijn, werd er een mooi (vaak wel wijn)glas thee bij geserveerd.
Zo trapten we de eerste Horecavadag af met een sessie van de chefs François Geurds en Marcel van Zomeren van de Rotterdamse restaurants Ivy en In den Rustwat. Een met rozenblad geïmpregneerde witte thee van koffie- en theehandelaar De Eenhoorn uit Kampen werd gecombineerd met een gerechtje van zoete Japanse garnaal (kuruma ebi): een subtiele, bijna etherische smaakcombinatie.
En terwijl de volgende Horecavadag Jarno Eggen van De Groene Lantaarn in Zuidwolde zijn vaardigheden op een andere Eenhoorn tea-food pairing uitleefde en François Geurds opnieuw het podium zocht, maar nu om ervoor te pleiten dat koffieschenkers in de horeca voortaan net als bij wijn het land van herkomst gaan benadrukken, zaten wij aan bij een intensieve sessie van Theesommelier van het Jaar 2009 Robert Schinkel. In de stand van Dilmah thee bouwde Schinkel een smaakspanningsboog op die liep van een single estate darjeeling met een camembert de Normandie van kaassommelier Betty Koster (L'Amuse), tot een rozenthee met Franse vanille in combinatie met een Kees-Raatbonbon van 70% criollo cacao met tonkaboon en witte wijnazijn.
Verrassend hoogtepunt in de tea-pairingsessie was de gerookte thee lapsang souchong met het microkaasje uit de bourgogne, trou du cru. Hier leerden we dat de warmte van de thee een extra sensatie teweegbrengt die wijn ontbeert: het smelten van de kaas op de tong, waardoor alle aanwezige smaken extra goed vrijkomen. In het geval van de lapsang souchong hielp de rooksmaak bovendien de kaas als het ware op te tillen van de tong en te laten zweven door mond en keel. Wie vervolgens nog een slok pure lapsang souchong toe nam, kreeg een bijna 3D-ervaring van lapsang zoals lapsang bedoeld is.
Benieuwd of koffie volgend jaar eindelijk revanche gaat nemen met de langverwachte coffee pairings.
(foto: eetbare jasmijnbloemen van Koppert Cress)
  

Wat niet meer te eten in 2010

6-1-2010

1. Smaakjesthee: Thee zit weliswaar hogelijk in de lift, maar nog te vaak worden we in de horeca afgescheept met een schraal aanbod van zakjes engesmaakjesthee van dubieuze herkomst. Om maar te zwijgen van het begeleidende schuimige slootwater.
2. Schuim: We hebben niks tegen een heerlijke handmatig schuimig geslagen béarnaisesaus bij de entrecôte en vooruit één schuimpje bij de coquille moet ook nog kunnen. Maar mogen we voortaan verschoond blijven van eenentwintig kunstmatig opgeschuimde gangen op een avond?
3. Zoet brood bij kaas: Het is dodelijk voor de kaassmaak en bovendien liggen er meestal al klodders zoete siroop op de houten plank. Dus vanaf nu graag mooi, ambachtelijk brood au naturel, knapperig van buiten en licht-zompig van binnen.
4. Keukenzout: Nog te vaak komen we het tegen, zelfs in de betere horeca: een onooglijk potje geraffineerd keukenzout op tafel. En dat terwijl er voor elke smaak een ander natuurlijk zeezout bestaat.
5. 'Foute' vis/vlees/chocola: Ok, het is onze eigen keus als wij foute ingrediënten bestellen. Maar dat is te gemakkelijk. Ook de horeca heeft een verantwoordelijkheid in deze. En kan hiermee nog punten scoren ook.
6. Eén veeg saus: Ja, we vinden hem heel decoratief, die 'geveegde' streep saus op het horecabord van tegenwoordig, maar echt een verbetering ten opzichte van de tot voor kort gebruikelijke drie druppels is-ie niet. Mogen we alstublieft on the side dan nog een extra tot de rand gevuld old school sauskommetje? Of is bord aflikken de nieuwste foodtrend?
  

'Merroir': foodlingo van 2009

21-12-2009

Het afgelopen jaar kende veel nieuwe culinaire begrippen, zoals coffee pairing, 'droge' cappuccino, microbatch, mangalitsa en farmwashing. Foodtrendwatcher Marjan Ippel verklaart op de culinaire nieuwssite www.zestz.nl wekelijks zo'n trendwoord, het zogeheten foodlingo.
Als foodlingo van het jaar 2009 is voor 'merroir' gekozen. Merroir geeft het trendgevoel van het afgelopen culinaire jaar weer, waarin we steeds meer teruggingen naar basiswaarden als smaak en lokaliteit. Bovendien een verrijking van de culinaire taal.

MERROIR
De nautische variant van ‘terroir’. Een complex van factoren, bepalend voor de smaak van een gewas of dier. Zoals de bodem waarin of -op ze groeien, de ligging en klimaatomstandigheden. In het geval van 'merroir' dus de zee, de stromingen, de nabijheid van land en bodem en de bodemsoort. Immers, ook zeebewoners als oesters en zeeasters sponzen als een druif alle smaken uit de bodem op. Dit is alleen veel minder bekend dan het - vooral in Franse wijnkringen heilige - terroirfenomeen, dat zich in 2009 op zijn beurt uitzaaide van wijn naar thee, chocola en koffie.

FAUXLINGO 2009: FLIRTTENDER

Tegelijk is het fauxlingo, het ergste culinaire trendwoord, van het jaar 2009 gekozen. Kandidaten waren: twunch (lunch met twitteraars), drunch (samentrekking van diner en brunch, zelf weer samentrekking van breakfast en lunch), carborexia (ziek zijn van je dagelijkse ecologische voetafdruk) en eetrosé (geen rosé om op te eten, zoals de woordvorming suggereert, maar voor bij het eten).

FLIRTTENDER
We zijn überhaupt niet dol op door reclamebureaus bedachte ‘leukigheden’ teneinde een product ludiek onder de (pers)aandacht te brengen. Wij troffen een dieptepunt in ‘flirttender’, een door marketeers van de Spaanse likeur Licor 43 bedachte term voor een bartender ‘die flirt met zijn gasten en op die manier echt contact maakt’. Let vooral op het woordje ‘echt’.

LINGO
Specialistisch vocabulaire in een bepaald gebied of discipline. Veelal gebruikt om zich te onderscheiden van niet-kenners op dat gebied. In het geval van food is ‘What (not) to speak’ minstens zo belangrijk als ‘What (not) to eat’.
(uit: What (not) to eat 2010 van Marjan Ippel; ISBN 978-94-90142-02-5)
  

Couturekoffietsunami II: Dutch Barista Championship '10	8-3-2010
Couturekoffietsunami	2-3-2010
Europese dag van de mozzarella DOP	24-2-2010
R.I.P. Moleculaire keuken	15-2-2010
Nieuw: de ongezondheidscultus?	5-2-2010
Ecochic fashion follows food	21-1-2010
Duits brood aan de nederhorizon!	15-1-2010
What's new @ Horecava 2010?	13-1-2010
Wat niet meer te eten in 2010	6-1-2010
'Merroir': foodlingo van 2009	21-12-2009
Top 5 Talkin' Food® trends 2010	15-12-2009
Reeds helft eerste oplage WNTE2010 verkocht!	3-12-2009
Johannes van Dam recenseert What (not) to eat 2010	25-11-2009
Johannes van Dam krijgt gesigneerd exemplaar	17-11-2009
Jean Beddington vereerd met 1e exemplaar	13-11-2009
Sneak preview What (not) to eat 2010!	26-10-2009
What (not) to eat 2010 komt eraan!	1-10-2009
Food=Fashion in Talkin' Food®s 'What to eat 2010'	18-8-2009
Kitchen lit: het ideale vakantieleesvoer	25-7-2009
Bacon & cupcake kitsch	21-7-2009
Zomertrends 09: DIY alfresco	25-6-2009
Urban salade deel 2	18-6-2009
Urban salade (én pesto)	17-6-2009
Wilde groenten van stadsbodem	12-6-2009
Oogsttijd!	2-6-2009
Eten als een verkoelende zeebries	28-5-2009
Tenenkrullend eerlijke champagne	22-5-2009
Met korting naar Rosé aan Zee!	17-5-2009
Duits brood aan de horizon?	11-5-2009
Waar blijft de banh mi?	6-5-2009
Baardpandemie begon in food & drink	2-5-2009
De laatste der Michelin-dagen?	12-4-2009
Ferran Adrià, Cataloniës antwoord op Johan Cruyff	10-4-2009
Seizoensvlees	8-4-2009
Roomboter komt uit de kast	30-3-2009
Fashionalisme: Trendy protectionalisme in crisistijden	26-3-2009
Suiker, van duivel tot madonna	21-3-2009
Babylonische recessieonderzoeken	16-3-2009
Zwart eten: Het Nieuwe Zwart	12-3-2009
Talkin'Food® twittert	9-3-2009
New Nordic: Het mediterrane dieet van de 21ste eeuw?	6-3-2009
Talkin' Food® tussen het vee (maar wél in Parijs)	1-3-2009
Michael Pollan is talkin' food	12-2-2009
Zeegroenten: De 'Nieuwe Pesto'!	5-2-2009
New Nordic Cuisine entert Bocuses Lyon	31-1-2009
Talkin' Food® in Blake Makes Food Chain	22-1-2009
NK Theesommelier op de HORECAVA 2009	15-1-2009
HORECAVA 2009	13-1-2009
Talkin' Foodtrends 2009	4-1-2009
Het Talkin' Food® Kerstmenu!	18-12-2008
Talkin' SpecialBite Jubileum Culiquiz	4-11-2008
Talkin' thee-spijscombinaties	29-10-2008
Talkin' Cloudy Bay	15-10-2008
Talkin' Dip	8-10-2008
Talkin' Brood	24-9-2008
Talkin' Food® 2.0	22-9-2008
Talkin' Rungis, Paris	12-9-2008
Talkin' greenwashing vs greenpooling	29-8-2008
Talkin' buurtwinkels	13-8-2008
Talkin' Europe	16-7-2008
Talkin' haute trends	2-7-2008
Talkin' Coffee (op zijn Italiaans)	25-6-2008
Talkin' Puur & Eerlijk (en daar voorbij...)	13-6-2008
Talkin' champagne: 24/24	29-5-2008
Talkin' Meat - Het Nieuwe Zwart	19-5-2008
Talkin' wine: Romanée-Conti	8-4-2008
Culikids in Volkskrant Magazine & NRC Next	3-4-2008
Waste = food?	30-3-2008
Creatief met champagnekurk	19-3-2008
Talkin' beautyfood	6-3-2008
Talkin' MarQt	26-2-2008
2008 Internationaal Jaar Van De Aardappel	18-2-2008
Marjan Ippel van Talkin' Food® op Receptenweb	28-1-2008
Winnaar Talkin' Food®quiz bekend!	23-1-2008
Foodtrends volgens de Horecava	11-1-2008
Talkin' Food® goes Horecava	9-1-2008
Talkin' foodtrends 2008	2-12-2007
De Nouveau Niche in food	18-11-2007
Ecofood omarmt gemakstrend	6-11-2007
Sherry en de Frituurdagen: a heavenly match!	16-10-2007
Eerste Talkin' Food® walkin' lunch	7-10-2007
Paris, je t'aime!	1-10-2007
Aflevering 1 van de enige echte Talkin' food® Quiz!	19-9-2007
Friet met de dag gezonder!	3-9-2007
Nu ook in het Volkskrant Magazine!	1-9-2007
Talkin' food® Frituurdagen verplaatst naar 2008	22-8-2007
Een heuglijke dag voor frituuradepten	20-7-2007
Deutschland rulez!	17-7-2007
Tailormade naar de Westkaap met je personal reiscoach	2-7-2007
Meet de Herefordjes: so very British meat	25-6-2007
Talkin' food® zoekt stagiaire!	20-6-2007
De Talkin' food® Nieuwsbrief No. 1 is uit!	11-6-2007
Talkin' food® en Tiësto's Cineac	7-6-2007
Talkin' food® proeft hartig ijs op Editie NL	4-6-2007
De Talkin' food® frituurdagen: multiculi & gezond	29-5-2007
Talkin' food® en de watertrend op Editie NL	23-5-2007
Talkin’ food® doet de West-Kaap	15-5-2007
Talkin' food® op Editie NL (RTL 4)	14-4-2007
Nu nóóit meer vergeten	4-4-2007
Wie is je vader, wie is je moeder?	26-3-2007
Nouvelle Cuisine Chinoise	5-3-2007
Guerilla advertising	21-2-2007
De minitrend	21-2-2007
Mannen onder elkaar	8-2-2007
Kookboeken om mee gezien te worden	6-2-2007
Vers van het aanrecht	30-1-2007
Camping culinair: camperen Nieuwe Stijl	28-1-2007
Dieettrends 2007	23-1-2007
De paden op, de boerderij(web)winkel in	23-1-2007
Doe BOB maar thee bij de kreeft	23-1-2007
En gezond weer op	20-1-2007
Gouwe tijjen voor de culisnob	16-1-2007
Topkoken met fruitaccenten	15-1-2007
Zout, de nieuwe olijfolie	14-1-2007
Friet met... sake	10-1-2007
Alles waar gourmet voor staat	7-1-2007
Costumizen	29-12-2006
Wijntje?	26-12-2006
Ayurvedisch yogakoken	23-12-2006
Molecul(in)air eten: Lost in translation	22-12-2006
Big is beautiful	22-12-2006
De Chinezen komen!	21-12-2006
Hip wijnshoppen	21-12-2006
Klein is fijn	20-12-2006
Het Jamie Oliver-effect in de wijn: de upcoming trendy sommelier	20-12-2006
Nieuw, nu nog tijdelijker!	19-12-2006
(Le) Fooding	19-12-2006
Hollandse Nieuwe, maar dan anders	18-12-2006
Gepeperde toetjes	11-12-2006
Kiemexplosies	4-12-2006
Rauwarisme: hip to be healthy, cool to be conscious	29-11-2006
Merkkok spinoffs	27-11-2006
Bubbly	15-11-2006
Late Biters	15-11-2006
Cognac goes hip	15-11-2006