|
|
 |
|
 |

|
|
|
|
Na jaren de Assepoester van de horeca te zijn geweest, zit thee in de gouden koets! Geen schuimig slootwater meer, maar op zijn minst handgeplukte, zongedroogde single estate thee. Geschonken uit een porseleinen potje en gezet van mineraalwater met herkomstvermelding, of van hand- of kiezelgezuiverd tapwater. Vooral populair bij internetgoeroes in Silicon Valley e.o., de zogenoemde 'Twitterati', die in deze tijden meer dan ooit op zoek zijn naar aardse, natuurlijke, traditionele en authentieke dranken die geen koppijn bezorgen, een betaalbare microluxe vormen (zelfs de peperdure specialtea's) en tegelijk een link hebben naar innerlijke ipv uiterlijke verrijking.
Dat thee nog lang niet over de heuvel is, heeft ondermeer daarmee te maken. Deze drank is namelijk misschien wel het meest traditionele voedingsmiddel dat er bestaat en past dus perfect in onze huidige drang naar tradities.
Het wordt dan ook een steeds vertrouwder gezicht: sommeliers van sterrententen aan de thee. Want thee beperkt zich niet meer tot een kopje in de namiddag. Thee gaat in de westerse keuken, net als in de Chinese, voortaan de hele maaltijd door. Vooral de zogenaamde vintage thee (die net als een fles wijn jaren heeft gerijpt) doet het goed bij gerechten als wild. Hoewel groene en witte thee bij de wellnessconsument nog steeds favoriet zijn, bestaat er bij de profi theesommelier dan ook een voorkeur voor dergelijke vintage thee - zoals pu-er. Single origin zwart is sowieso het nieuwe groen in thee. Beproefde thee-spijscombinaties zijn smokey lapsang souchong bij gerookte paling of kabeljauw, en earl grey bij vlees.
En wat zo fijn is: de hele wijnlingo kan zo worden overgegoten in de theepot. Tonen van noot, hout, kamfer en vanille zijn geen uitzondering in het - natúúrlijk - porseleinen theekopje.
Ook koken met thee wint aan populariteit, hoewel juist eigenlijk al een millennia-oude traditie. In Tibet drinkt men bijvoorbeeld traidtioneel thee als soep, geserveerd met yakboter en zout. En als iemand in Japan een snelle maaltijd op tafel wil zetten, wordt thee met bouillon over rijst of noedels gegooid.
Zoals in de hele foodsector, is ook in de theetrend personalisatie een belangrijke drijfveer. Dat betekent in dit geval dat restaurants, maar ook thuisdrinkers overgaan op het mengen van eigen, zogenoemde bespoke, theemelanges.
Hoe heet de thee wordt gedronken, blijkt wel uit de naam van een type Volkswagen. 'Tiguan' verwijst naar de Chinese oolongthee ti guan yin - in de taal van de snelst groeiende consumentenmarkt: 'ijzeren godin'!
En nu geraffineerd zout, suiker en kunstmatige smaakmakers taboe zijn, wordt thee steeds vaker als gezonde smaakmaker aan gerechten en producten toegevoegd - van chocolade tot drankjes, rijst-, vlees-, groente- en visgerechten. Zo wordt met Japanse matcha-thee espresso en latte gezet. Een hit in zowel Japan als de States. Net zoals rooibosespresso en -latte van rooibosconcentraat een hit is in Zuid-Afrika (red espresso). Maar ook ingrediënten boven thee roken is héét. Opkomend is het groenetheedieet. Dankzij de aanwezigheid van EGCG wordt minder vet in het lichaam opgeslagen en het metabolisme versneld - met een aantoonbaar, hoewel bescheiden, gewichtsverlies. En Hongkongse onderzoekers vonden uit dat regelmatige theedrinkers mogelijk een lager biologische leeftijd hebben dan niet-theedrinkers.
Na Japan en Taiwan - het oude Formosa dat een Napa Valley of tea heeft gecreëerd voor weliswaar een klein, maar zeer fijn, aandeel in de internationale theemarkt - is Zuid-Korea een opkomend theeland. Hoewel, opkomend... Daar werd al vóór de zevende eeuw thee gedonken, waarschijnlijk na de introductie door Chinese boeddistische monniken. Tijdens WOII troffen de Japanse bezetters in de Boseong-streek de perfecte groeicondities aan voor hun groene matcha-thee. Nu is deze streek de belangrijkste theeleverancier van Zuid-Korea.
Ook de eveneens al oude Russische theetraditie kent, is opkomend. Waarschijnlijk ingeleid door de smaakjestheeën van het hippe merk Kusmi, maar nu steeds verder teruggaand tot de Russische theewortels - met de samovar als middelpunt.
(foto: terug van weggeweest: de theemuts als symbool van slow tea)
Top 3 sophistithee:
1. Thee zetten met koffiemethodes: We kenden de rooibosespresso al een paar jaar. Maar nu worden steeds meer koffiepotten omgespoeld voor een theezetsessie. Van de Cona tot, cold infusion en de French Press. Het resultaat: een intense smaak die goed stand houdt naast het bord.
2. Zwarte connoisseurthee: Ze zijn definitief terug op de theekaart, de volwassen gefermenteerde theeën met een volle en eventueel gerookte smaak. Perfect voor bij de hoofdmaaltijd, maar ook als stand alone. En heel goed om mee te koken of in sauzen te verwerken (net als groene thee, overigens)
3. Authentiek, natuurlijk, kwaliteit & seizoensgebonden: Ook in thee spreken de thee-savants van streekgebondenheid en seizoenen, van plukmethodes en vuurtechnieken - en dat allemaal onder het genot van een mooie kwaliteitskop thee.
Meer sophistitheetrend onder de knop 'food & wine lingo'.

|
|
 |

Koop nu en grijp nooit meer naast de foodtrends!

Lees hier over
de eerste editie in Het Parool!
|