olie

En nu olijfolie zo gewoon is geworden als boter ooit was, zoekt de ware culisnob naar andere olies met een exotischer karakter. Elke keuken en zelfs elk gerecht een eigen olie met een eigen uniek smaak- en verhittingsprofiel.
Raw foody's zweren bijvoorbeeld bij ongeraffineerde hennep- en distelolie, twee olies die niet erg geschikt zijn om te verhitten. Hetgeen raw foody's toch niet doen.
Chinezen bakken al eeuwen in arachideolie, mediterranen vergieten heel wat amandelolie, Nieuw-Zeelanders avocado-olie en Noord-Afrikanen sprenkelen arganolie, die overigens ook bij de huidige culi's favoriet is. Duitsers zoeken intussen steeds minder vaak vergeefs naar koolzaad- (of canola-)olie in de nederschappen, een olie die in menig Duits recept onmisbaar is. Momenteel tevens hoofdrolspeler in de huidige biodieselkwestie. En friet bakken in de meest stabiele en hittebestendige zachtsmakende kokosolie wordt allengs populairder.
(foto: De handmatige olijvenpluk eind oktober voor San Mauro's novello uit upcoming Italiaanse olijfoliestreek, de Sabijnse heuvels bij Rome)

Top 3 olie:
1. Canola- of koolzaadolie: Ook wel brassica. In NYC de meest geliefde bakolie om in te frituren, vanwege de laagste hoeveelheid verzadigd vet en het hoogste percentage (60%) aan enkelvoudig onverzadigd vet, plus de nodige omega-3. Dat wil zeggen, als de Newyorkers niet frituren in Schmalz of eendenvet.
2. Arganolie: 'Vloeibaar goud' van de zeldzame Marokkaanse arganboom, uitsluitend eens per twee jaar bloeiend op de droge grond rondom Agadir. Wordt al duizenden jaren door berbervrouwen gebruikt vanwege de cosmetische en farmaceutische eigenschappen dankzij diverse natuurlijke anti-oxidanten. Het verhaal gaat dat berbers hun geiten aanmoedigen in de arganbomen te klimmen en de vruchten te eten, om uit de uitwerpselen de olie te extraheren.
3. Avocado-olie: Opkomende olie uit Nieuw-Zeeland, geperst uit de pit van de avocado. Vol antioxidanten en andere in een modern dieet onmisbare goodies.

Meer olietrend onder de knop 'food & wine lingo'.