mission statement recepten
culinair woordenboek culinair woordenboek
ethisch
Het zijn verwarrende tijden. Bij elk etenswaar dat we tegenwoordig in onze ongebleekte culishopper stoppen, moeten we eerst een hele mentale lijst afwerken: Heeft het wel een leuk scharrelleven gehad? En een enigszins humane dood? Zijn de producenten uitgebuit? Is er kinderarbeid aan te pas gekomen? Zitten er (verboden) toevoegingen in? Komt het uit een land met een totalitair of politiek onwenselijk systeem? Is het genetisch gemanipuleerd? En wat doet het voor onze gezondheid, lijf en brein?
Vragen die zijn opgekomen in de slipstream van de wellnesstrend. Om gezond te zijn, is het namelijk belangrijk te weten waar je eten vandaan komt en hoe het wordt geproduceerd. Want zo ging het fout in de eerste plaats: toen fabrieken in oncontroleerbare productieprocessen goedkoop (afval)materiaal in ons eten gingen dumpen. Eco gaat momenteel dan ook vooral over voedselveiligheid. En de huidige kentering heeft de nodige gevolgen voor de industrie. Want: it's cool to be (eco)conscious! En daar hebben we eindelijk ook (groen) geld voor over.
Ethiek is een samenklontering van verschillende trends. Die van de vergeten groenten bijvoorbeeld, die terugverwijzen naar het door ons geromanticeerde pre-industriële tijdperk, toen alles nog kleinschalig werd verbouwd. Waardoor we wisten waar iets vandaan kwam en hoe het werd geproduceerd. Naast de betere smaak is dat een belangrijk aspect van het succes van deze trend.
Maar ook van de biggentrend. Biggen die we het liefst op eigen erf zien scharrelen (of bij gebrek aan erf op dat van bijvoorbeeld biomarkt De Lindenhoff in Baambrugge of boerderij 't Condé in Heino) opdat we weten waar ze vandaan komen en wat ze verzwelgen vóór ze door ons worden verzwolgen. De biomarkt, waar ecovoer uit alle uithoeken van het land - en bij de Lindenhoff in Baambrugge zelfs van Europa - vers komt aangevoerd, is dan ook het meest geëigende afzetkanaal voor deze trend. Brood, rauwmelkse kazen, ecovlees, worsten en paddestoelen: de biomarkten zijn één bron van geur, kleur, smaak en ethiek. Niet bepaald goedkoop, maar ja in die prijs zit dan ook een verhaal, een beleving én een (goed) gevoel inbegrepen. Want het mooiste dat je op de biomarkt krijgt (naast goeie spullen), zijn de verhalen on the side. Elk biomarktproduct zijn eigen verhaal. Van de ontstaansgeschiedenis, de opvoeding van het betreffende product of beest, de originele bereiding en de beste toepassingen, tot smaak, smaak, smaak. En niet alleen particulieren, ook restaurants shoppen er rechtstreeks; waar ze op hun menukaart dan weer verhalenderwijs gewag van maken.
Trouwens, fietsend door de nedervelden kun je zomaar zoiets prachtigs als de melktap tegenkomen. Voor een paar dubbeltjes een vers getapt glas rauwe melk en dat 24/24. Geen tijd om zelf te komen? Shop via het boerenweb, bijvoorbeeld via hofwebwinkel.nl, of neem een weekabonnement op de groententas.
Het verschil met wellness is dat hier niet alleen de gezondheid van eigen lijf en leden centraal staat, maar ook die van milieu, dieren en arbeidsomstandigheden van productiemedewerkers, vaak uit ontwikkelingslanden. Naar analogie van MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen) ontstond het Maatschapelijk Verantwoord Eten. Vaak beleden door dezelfde MVO-avant gardisten. Zoals theekoper Dilmah en vishandel Fishes, die er ook het (groene) geld voor hebben. Want er hangt een prijskaartje aan zogenaamde fair trade en duurzaamheid. In ieder geval kan een producent tegenwoordig maar beter een verhaal klaar hebben over waar zijn ingrediënten vandaan komen, hoe ze worden verwerkt én hoe moeder aarde en haar inwoners ermee geholpen worden. Want de beter geïnformeerde consument vraagt steeds dwingender naar lijf-, geest- en planeetvriendelijk eten.
Dat betekent overigens niet dat elke producent die nu met een snel in elkaar gezet ongeloofwaardig marketingverhaaltje komt, wordt omarmd. Juist symboolpolitiek als de klimaatweegschaal zorgen ervoor dat inmiddels de eerste tekenen van ecomoeheid zichtbaar worden.

Top 3 Ethisch:
1. Restjesdiners en -recepten:
Hoogtrendyer dan creatief met etensresten is momenteel onmogelijk. Weggooien is zoooo 2009 (en een ethische no-go).
2. (Micro)moestuin:
De voedselconsument wordt op strikt privéschaal (weer) eigen producent. Dit op een soms maar enkele vierkante meters metend lapje (of potje) grond, lang niet altijd rondom het eigen huis. Het zelf produceren levert meer smaak en garandeert de onbevlekte ontvangenis van de zelfverbouwde seizoensgewassen.
3. MSC-vis: De Marine Stewardship Council garandeert duurzaam gevangen vis. De Nederlandse vistraiteurketen Fishes (o.a. in Amsterdam en Naarden) ontving als eerste winkelketen van Europa zo'n MSC-certificaat en het Amsterdamse Umoja als eerste restaurant. Langzaam volgen er nu meer.

Meer ethische trend onder de knop 'food & wine' lingo.




volg Talkinfood op Twitter
klik voor de link naar de bol.com website...
Koop nu en grijp
nooit meer naast
de foodtrends!

filmpjes
lees hier over de eerste editie in Het Parool!
Lees hier over
de eerste editie
in Het Parool!

voor een speciale gelegenheid is de Ceemag te boeken!
adverteren? info@talkinfood.nl
Designed by Lean & Mean / Powered by Dubbel6