Culisnob in 5 stappen

Ook een culisnob worden? Zo eentje die geen aardappels eet, maar violettes noirs (truffelaardappelen), die zijn brood eigenhandig uit Frankrijk haalt bij een bakkertje met middeleeuwse op elzenhout gestookte steenoven en die zweert bij ongezwavelde biowijnen? Simpel. Houd je aan het Talkin' food® vijfstappenplan.

Stap 1: Ken je namen. Weet over wie of wat het gaat als ergens casu marzu wordt geserveerd (van levende maden wemelende pecorinokaas), de broertjes Pourcel (multisterrenkookgoden uit Montpellier met spin-offs over de hele wereld), Bruno Paillard (relatief kleine Grande Marque champagne) of chioggia (vergeten rood-dooraderd krootje) over de tong gaan. Check Talkin' food® voor de feiten.

Stap 2: Koop een Laguiole-mes. Liefst natuurlijk in de gelijknamige Franse plaats in de streek Aubrac zelf, maar anders is Duikelman een goede tweede. Het is even een investering, maar wie dat mes in een restaurant uit zijn binnenzak tevoorschijn haalt en openklapt, kan rekenen op instant respect van staff en tafelende culi-incrowd. (Geen idee wie Duikelman is? Ga terug naar stap 1)

Stap 3: Koop je eten van de (web)boer (of zijn urban handlanger). Geen boer in de buurt? Zaterdag is dé dag voor de biomarkt. Doe boodschappen op de Lindenhoff Marché in Baambrugge of de Amsterdamse Noordermarkt en Nieuwmarkt. En schroom niet bij elk product een discussie aan te gaan over herkomst, smaakpalet en vergelijkbare producten die je ooit zelf in het buitenland hebt gescoord. Vertel ook omstandig wat je van de ingrediënten gaat maken en hoe. En altijd eerst alles proeven, natuurlijk. Online inkopen doen bij de moderne webboer is ook een mogelijkheid. Maar nog beter: huur iemand in om een urban farm in je achtertuin of op je balkon te onderhouden en wekelijks een mandje 'eigen' oogst bij je achterdeur te plaatsen.

Stap 4: Koop elitair. Dit is een lastige, want nu zelfs de door topchefs gebezigde arganolie en de Texturas van El Buli's Ferran Adrià bij de Keurslager staan, wordt het tijd om op iets anders over te stappen. Regel is namelijk dat zodra de verkoop van een bepaald product of ingrediënt de kritische massa overstijgt, je er als culisnob niet meer mee kan worden gezien. Hoe goed het product wellicht ook.

Stap 5: Dit brengt de redding. Want juist als iedereen overstapt op Valderrama en wilde zalm van Frank's smokehouse, wordt het tijd te gaan koketteren met olijfolie, wijn en zalm van de Aldi en Lidl (en niet te vergeten de FEBO-kroket). Oefen met een staalhard gezicht voor de spiegel: 'Die zijn góed! En ze kosten geen drol...' (Nou zijn de AOC noix de Grenoble van de Liddl toevallig ook écht goed...)

Ten slotte: Wees eigenwijs. Een culisnob weet het altijd beter. Vertelt iemand iets wat je nog niet wist, leg hem het zwijgen op met een nog obscuurder foodfact - in oorlog en eten is nu eenmaal alles geoorloofd. Verzamel zulke culiweetjes op Talkin' food®. Want onthou: elk gerecht of ingrediënt zijn eigen verhaal. En daar gaat het om bij de culisnob (naast smaak). Een ingrediënt zonder verhaal is geen ingrediënt, want alleen fabrieksprodukten ontberen een verhaal.